به تماشا سوگند و به آغاز کلام... واژه ای در قفس است...

علی رغم همه ی احترام و عظمتی که برای کلمه ها قائلم؛ خودم را به حیرت و سکوت کلمه ها می سپارم در تصاویر، در عکس هایم…


“عکس و مکث” مجالی است برای جولان درنگ لحظه هایم در عكس ها،عکس هایی که از دل برآمده اند و حجم داده اند به زندگی گاه شتابزده و مسطحم…


من حجم خدا را در تصاویر به آغوش ذهنم میکشم…
خدایی که حجیم ترین است…


سعی می کنم حداقل هفته ای دو مرتبه اینجا را تازه کنم.
از اینکه قاب نگاه هایمان را در کامنت ها شریک بشیم، بسیار خوشحای میشم. دریغ نکنید!

---